De Architect

De Architect

De Architect: Het verhaal

architect_smallRosa, een gepromoveerde fysicus, die sinds haar huwelijk thuis zit, verzorgt al jaren haar man Arthur, een gepensioneerd architect. Arthur is een nukkige, nare man die zijn vrouw het leven zuur maakt door haar alles te verbieden en haar dag in dag uit tot het bot af te kraken. Als er een jong stel naast hen komt wonen, merkt Rosa dat hun leven verdacht veel op die van haar lijkt. De wereld waarin Arthur en Rosa leven is een surrealistische. Een wereld die verborgen ligt achter de dikke, ondoordringbare muren van het huis. Hierdoor is het niet vreemd als buurman Mart ineens uit de televisie komt gekropen en buurvrouw Jane haar eigen hart uitsnijdt en bewaart in een plastic doosje. Om deze absurde werkelijkheid te creëren komen zowel mime, slapstick als goocheltrucs samen in ‘De Architect’. De dynamiek van de voorstelling wordt bepaald door de innerlijke strijd die Rosa voert. Rosa vraagt zich af of ze nog iets kan doen om h§aar eigen leven te redden. Soms twijfelt ze, soms is ze standvastig en krachtig en strijdbaar, maar is ze in staat om te beslissen als ze voor een allesbepalende keuze staat?

De Architect: Het toneelstuk

De rode draad in de sfeer van deze voorstelling heeft iets weg van een nare droom. Het toneelstuk zit vol van surrealisme en absurdisme, zodat de kijker denkt: is dit nu realiteit, gebeurt het echt? Dit gevoel wordt benadrukt met een speciale vormgeving: trucage. Kernwoorden zijn: angst, zoektocht, herkenning en daadkracht. De kern van de voorstelling gaat over je niet gek laten maken, keuzes durven nemen. Het publiek zal enerzijds met hoofdpersoon Rosa meeleven en begaan zijn met haar bestaan. Anderzijds zal het publiek zich afvragen of ze gek is.

Marijke Schermer: De schrijver

Marijke Schermer (Amsterdam, 1975) studeerde in 1998 af aan de Arnhemse Toneelschool. Sindsdien werkt ze als toneelschrijver en regisseur. In 2002 formeerde zij Toneelgroep Alaska. Daar maakte ze Orestes & Elektra (2003), Brodders in Arms (2004), De Claim (2005) en Het Alphapaar (2006) en organiseert ze maandelijks ZONDAG, een programma over toneel, literatuur en politiek. Naast Alaska schreef ze voor Het Zuidelijk Toneel en Jakop Ahlbom, en regisseerde ze onder meer bij de Noorderlingen, het SOIL ensemble, De Arnhemse Toneelschool en Luna’s Fridge. Haar stukken werden in verschillende talen vertaald. In 2009 kreeg Marijke Schermer de Charlotte Köhlerprijs.

Laura Liefting: De regisseur

Laura Liefting is geen onbekende van Imperium. Ze speelde de rol van Medea en nadat zij haaropleiding tot theaterdocent in Zwolle volgde, kwam ze terug voor haar afstudeerproject ‘Niemand in het bijzonder’. Deze productie werd onder leiding van Laura in mei 2010 door Imperianen gespeeld. De jonge regisseuse staat nog aan het begin van haar carrière, maar timmert al goed aan de weg. Op middelbare school Visser ’t Hooft geeft ze dramalessen aan leerlingen van de onderbouw. Verder werkt ze bij het jeugdtheaterhuis in Gouda en het Rozentheater in Amsterdam. Het Rozentheater is een specifiek jongerentheater met drie vaste bespelers. Ze geeft daar eenmalige workshops, die scholen inkopen en waarvoor het theater ruimte beschikbaar stelt. Op het Vlietland College heeft ze de regie van de schoolproductie ‘Lang en Gelukkig’ gevoerd. Bekend door Arjan Ederveen bij het Ro-theater.
Regie: Laura Liefting
Spelers: Tijmen de Kok, Marga van Ravels, Christa Schrier, Andre Snijder
Assistentie: Josien Roos en Marjolein van de der Woude