Baas Ubu

Baas Ubu

ubuZou het niet lekker zijn om eens te leven zoals je zelf wilt, zonder ooit maar rekening te houden met een ander en gewetenloos toe te kunnen geven aan al je primaire behoeften? Heerlijk! Baas Ubu doet het allemaal in het gelijknamige stuk van Alfred Jarry dat Toneelgroep Imperium in december ten tonele zal brengen. Door het gebruik van literair figurentheater waarin de vorm de boventoon voert, maar de tekst zijn lading niet verliest, zult u ervaren hoe de meest gruwelijke moord grappig kan worden.

Baas Ubu, het verhaal

“Merdre” ofwel “Potverproep” scheldt Baas Ubu ontelbare keren in de Nederlandse bewerking van Ubu Roi van Alfred Jarry. Baas Ubu’s enige drijfveren zijn macht, rijkdom en vreten en hij doet er alles aan om zijn doel te bereiken. Na een smerig complot weet hij een coup te plegen: Koning Wenceslaus van Polen gaat eraan… En als eenmaal die eerste kop heeft gerold is niemand meer veilig voor zijn bloederige tirannie. Telgen van Adel, Rechtsplegers en Boeren vallen als vaatdoekjes. Kroonprins Sakkerlaus weet te ontkomen en de Tsaar van Rusland begint zich in het strijdgewoel te mengen. Ubu moet de oorlog in… Zal Baas Ubu zijn grotere buur weten te verslaan?

Baas Ubu, de vorm

In deze bijzondere bewerking van Jarry’s surrealistische stuk zijn de acteurs zowel personages als poppenspelers. Levend en dood materiaal gaan met elkaar in dialoog in dit groteske moordspel. Imperium verdiept zich voor dit project voor het eerst in verschillende vormen van figurentheater: poppenspel, schaduwspel en voorwerptheater. Baas Ubu: een gruwelijk mooi sprookje voor jong en oud.

Alfred Jarry, de schrijver

Jarry wordt geboren in 1873. Op zijn tweeëntwintigste kan hij zich al tot de bohème van Parijs rekenen. In de kroegen van Montmartre is hij een graag geziene gast. Jarry is gefascineerd door het anarchisme dat de gevestigde maatschappelijke structuren omver wil werpen en op de ruïnes een nieuwe structuur wil stichten. In het personage van de bandeloze Ubu Roi weet Jarry deze fascinatie tot leven te brengen. Jarry en zijn vrienden voeren het stuk in 1888 op school uit als marionettenspel. De officiële première in een gerenommeerd Parijs avant-gardetheater vindt pas in 1896 plaats. De lawaaierige opvoering zorgt voor een groot schandaal.

Arne Sybren, de regisseur

Tijdens zijn studie geschiedenis in Leiden is Arne Sybren Postma meer met theater maken bezig dan met studeren. Een stageplaats in Berlijn is voor hem de springplank naar een professionele theaterloopbaan. In 1999 keert Arne Sybren terug naar Nederland. Zijn achtergrond ligt bij teksttoneel. Hij heeft talloze klassiekers op zijn repertoire staan, waaronder: Antigone (Sophocles), Le Misanthrope (Molière), Mutter Courage (Brecht), Waiting for Godot (Beckett) en Meneer Lear (naar Shakespeare). Hij heeft gewerkt bij Film- en Theaterwetenschappen van de Universiteit Leiden als gastdocent, waar hij workshops gaf in negentiende-eeuws melodrama en in de Stanislavski-methode. Postma werkt graag op de grens van theater in combinatie met andere kunstvormen. Hij heeft geëxperimenteerd met mime, maskerspel, stomme film, achttiende-eeuwse kluchten, Middelnederlandse teksten en zelfgeschreven repertoire. Op het gebied van muziektheater regisseerde hij voor groot orkest (olv. Jeppe Moulijn) Midzomernachtsdroom (Shakespeare/Mendelssohn), De Storm (Shakespeare/Sibelius) en Peer Gynt (Ibsen/Grieg) bij symfonieorkest en theatergroep Oberon. Momenteel verdiept Postma zich in opera: deze zomer werkt hij na De Parijse Schilder (Cimarosa) aan zijn tweede operaregie in de openlucht van het Friese Nijetrijne.

Interview met Arne Sybren Postma: Theater maken is grenzen verleggen

Regie: Arne Sybren Postma
Spelers: Boris Crijnen, Maarten Erenstein, Alwin Kloekhorst, Babette van Spijker, Marjolein van der Woude
Speeldata: 11, 12, 17, 18, 19, 20 (matinee) 22, 23 en 24 december 2009