Gedaantes van de waarheid

Door Riekje Renes

Ruud Wessels is één van onze huisregisseurs. 'Festen' wordt, sinds hij in 1991 zijn afstudeerproject voor de opleiding Spel en Regie met 'De dans van de reiger' regisseerde, zijn 5e productie. Met 'De Erfdragers', dat ook voor het Landelijk Circuit werd geselecteerd, won hij in 2002 de Kees Visserprijs .

Ik heb zojuist een stuk repetitie gezien. Het is te merken dat Ruud naast drama doceren en regisseren, zelf ook acteur is. Naast theaterrollen doet hij rollenspel over agressie en communicatie. Ik zie hem in iedere rol kruipen. Ik vuur vragen op hem af over het stuk en zijn werkwijze.

Waarom wil je Festen, toch heel bekend van de film, brengen?
Festen stond op een wenslijstje met stukken die ik altijd nog eens wilde doen. Je hoort onbewust iemand de titel noemen. Opeens is er dan de klik: ja dat is wat ik bij Imperium wil doen. Het wordt ook anders dan de film. Een film bekijk je op afstand. Ik wil de mensen er midden in laten zitten. Ze het gevoel geven dat ze ook gast op het feest zijn. Het gaat wel over goed en kwaad, maar ik wil meer open laten en twijfel laten ontstaan over wat er gebeurd is.

Wat wil je het publiek laten ervaren?
Herkenning van de moeilijkheid om een keuze te maken. De blijvende herinneringen. Twijfel aan of iets echt is of niet. We kennen nooit alle gedaantes van de waarheid. Achteraf is wijsheid groter dan op het moment dat je moet beslissen of iets waarheid is.

Is er een rode draad in je stukken?
Niet bewust. Ik ben niet zo filosofisch. Maar het gaat bij mij altijd om macht en de heftigheid van de emoties. Ik ben gefascineerd door wat mensen elkaar aandoen. Ik wil in beeld brengen hoe personen reageren op hun situaties. Hoe verschillend ze kunnen zijn in veerkracht en vindingrijkheid. Ik zoek de intense momenten waar mensen voor kunnen komen te staan.